Volg ons op Twitter Facebook Instagram

Tweets

« Terug naar nieuws

Mevrouw Farmer reist mee: een update

08-09-2019

Sinds ik begin dit jaar schreef over onze trip naar Angers zijn we nog een paar keer op pad geweest. We gingen langs bij producenten waar we al eerder waren geweest, maar we ontdekten ook nieuwe producenten met weer hele bijzondere verhalen. Bijvoorbeeld Graeme en Julie Bott die een plekje veroverden tussen de gesloten wijngemeenschap in de Noordelijke Rhône. 

Laat ik beginnen bij die keer dat meneer Farmer me uitnodigde voor een romantisch weekendje Champagne. Natuurlijk gingen we gewoon voorraad halen, maar geef toe dit klinkt veel gezelliger en aangezien champagne stiekem toch wel een van mijn favoriete dranken is ging ik graag weer mee. Dit keer had meneer Farmer een heerlijk verblijf bij Le Clos Margot (http://www.closmargot.fr) in Vertus geboekt en aten we in Restaurant La Gare in Mesnil sur Oger (http://www.lagarelemesnil.com). Inderdaad, het oude station.

 

Fijne ambiance, no nonsens kaart met streekproducten en een goede prijs/kwaliteit verhouding. 

Meneer Farmer reist altijd met de nodige literatuur op zak en op de terugweg in de auto heb ik me wat verdiept in de historie van de champagne. Al lang voordat er champagne werd gemaakt, werden er al hele goeie “stille” wijnen in de Champagne geproduceerd. En ja de witte wijnen stonden toen ook al in hoger aanzien dan de rode. De ontwikkeling naar de bubbeldrank zoals wij die nu kennen duurde ongeveer twee eeuwen. Zo leert Peter Liem (auteur van Champagne, the essential guide to the wines, producers, and terroirs of the iconic region) me dat er eerst ontdekt moest worden hoe van rode druiven witte wijn kon worden gemaakt. De kurk als stopper op de fles moest uitgevonden worden en er moest sterker glas komen (beide ontdekt in Engeland overigens). Door glas op kolengestookt vuur te blazen werd dit mogelijk. Toen men de 2e fermentatie (op fles) ook onder controle kreeg, of eigenlijk dat de producenten doorkregen welke verhouding suiker en gist de juiste hoeveelheid koolzuur produceert. Toen verkreeg men de champagne die we nu kennen.

En hiermee kwam ik er dus ook achter dat die goeie ouwe Dom Perignon (hoewel hij buitengewoon veel voor de wijnproductie heeft betekend) zeer waarschijnlijk niet de champagne heeft uitgevonden.

In juni, grepen we de gelegenheid van een familiebezoek aan om Domaine Chevillard van Matthieu Goury te bekijken.  Ik denk dat dit de mooiste wijngaarden uit de portefeuille van meneer Farmer zijn. Met de besneeuwde toppen van de Alpen op de achtergrond, hangen de druifjes rustig in de luwte te rijpen. Idyllischer krijg je het niet. Juist door de ligging van de wijngaarden onder aan de hoge Alpen is het temperatuurverschil tussen dag en nacht relatief groot. Dit geeft mee finesse aan de wijnen. 

De familie Goury woont al generaties lang in het dorp en de wijngaarden hebben ze al even lang. De ouders en grootouders verkochten hun druiven en maakten zelf geen wijn. Maar Matthieu wilde zelf gaan produceren en is dit Domaine in 2013 gestart. Hij kocht een huis uit 1703 in het gehucht Chevillard, waar zijn ouders en grootouders ook nog wonen. In de oude kelder onder zijn huis maakt hij zijn wijn. Matthieu is heel precies en weet wat hij wil bereiken. Om te voorkomen dat de rode wijn een te kruidige smaak krijgt ontdoet hij de met de hand geplukte trossen eerst van de steeltjes voordat hij ze voorzichtig met de gerestaureerde handpers van zijn grootvader perst.

Bij de familie-wijngaarden zit ook een klein perceeltje Mondeuse blanche. De Mondeuse blanche is een oude druif die heden ten dage gerust zeldzaam mag worden genoemd. Vanaf de start besluit hij biologisch te werken en de wijngaarden zijn sinds 2017 gecertificeerd. De volgende stap wordt conversie naar een biodynamische productie. Helaas was 2017 voor de wijn niet zo’n best jaar, want ook bij Matthieu is door de late vorst in mei bijna de hele oogst bevroren. Alleen zijn Mondeuse heeft het toen gered omdat die wat later uitloopt. Maar dan 2018!! Volgens de wijnboeren in de Savoie het beste jaar ooit voor Mondeuse. Wij hebben wat geproefd van de wijn nog op het vat zit en kunnen dit van harte onderschrijven.

 

Tijdens deze trip maakten we ook kennis met Graeme en Julie Bott die zijn gestart met Domaine Bott. 

Het verhaal achter dit domaine leest als een sprookje. Graeme (afkomstig uit Nieuw-Zeeland) en Julie (weliswaar geboren en getogen in de noordelijke Rhône maar niet in een wijnfamilie) werkten beiden bij het domaine Stéphane Ogier. Niet allen werden ze dol op elkaar, maar ze werden ook verliefd op de streek en wilden niets liever dan hier een eigen domain opzetten. Helaas is dit ook een van die streken waar het schier onmogelijk is om als nieuwe producent tussen te komen. En zoals het bijna altijd gaat, precies op het moment dat je je erbij neerlegt dat je wensen niet uit zullen komen gebeurt het toch. Bij Graeme en Julie bleek dat de tuin van het huis dat ze net hadden gekochte binnen de appelatie van de Condrieu lag. En zo hadden ze ineens 3500 m² potentiële wijngaard in handen. Niet vies van een beetje ruig werk togen de twee aan de slag en verwijderden alle bomen waar de tuin vol mee stond. Vervolgens plantten ze er viognier. De eerste oogst in 2016 werd opgevoed in hun eigen garage en de 3000 flessen die dat opleverde werden in hun eigen keuken gebotteld. En die waren goed!! Zo goed dat ze meteen al belangrijke prijzen wonnen en ook in de streek een positie verwierven. 

En nu doet er zo af en toe zelfs een mogelijkheid voor om toch een klein stukje wijngaard te kopen, huren of gebruiken. Zo kunnen ze de grond rondom het gemeentehuis (en ik bedoel echt rondom, dus als je de deur uitstapt sta je tussen de wijnranken) huren en daardoor ook nog een extra stukje kopen. De keuken is trouwens sinds begin dit jaar ingeruild voor een heuse cave.

Uiteindelijk kwamen we aan in de Jura. Natuurlijk haalden we wat wijn op bij Domaine De La Borde, maar we gingen ook op bezoek bij Domaine Pignier. Dit Domaine is prachtig gelegen in het dorpje Montaigu. Zij produceren schitterende wijnen, sinds 2002 biodynamisch. 

Het hoogtepunt van dit bezoek was nu eens niet de wijn, maar de kelder. Net als het pand, gebouwd in de 13e eeuw door monniken. De kelder ziet er (daarom?) uit als een kerk, maar dan onder het gebouw. Het lijkt alsof je onder de grond bent, je bent immers de trap af gegaan, maar er komt nog licht door de ramen……. En natuurlijk is er een geheime gang terug naar boven. Nadat de monniken voor de revolutie vluchtten kwam het Domaine eind 18e eeuw in handen van de familie Pignier.

Ondertussen hadden we ook nog steeds de kaas-queeste. Al een paar keer zijn we door het dorpje Chaource gereden waar ze een eigen kaasje maken dat wij niet kenden Telkens als we langs kwamen was de lokale fromagerie (http://www.fromageriedemussy.fr) gesloten en konden we de kaas niet proeven. Eindelijk lukte het ons nu om er op tijd te zijn en een paar kaasjes te kopen. Het is een heerlijk zacht witkorst-kaasje, beetje camembert-achtig. Wij aten het op het kaasplankje na de barbecue. Met familie en vrienden zaten we onder de appelboom precies zoals je je een lange lome zomeravond in Frankrijk voorstelt. 

Mocht je het ook willen proberen, bij thuiskomst ontdekten we dat onze eigen Appie ook Chaource verkoopt……..

Ondertussen maken wij ons langzamerhand weer op voor een volgende trip. Ik houd je op de hoogte van onze ontdekkingen.